انتخابات

باز روز از نو

به بهانه انتخابات شوراها و ریاست جمهوری

انتخابات در هر کشوری نماد آزادی و مردم‌سالاری در آن کشور است . نمی‌شود جامعه‌ای را در نظر گرفت که رأی و حرف عمومی ان جامعه تأثیری در شکل حکومت داشته باشد و نشانی از ترقی و پیشرفت دران نیافت .

انتخابات در هر شکلی و برای هر مقصدی چه انتخاب ریاست جمهوری و چه نمایندگان مجلس و چه شوراها و ...نشانگر عزم ورای مردم برای مشارکت در سر نوشت اجتماعی خودشان است .

اگر چه نحوه‌های انتخابات با توجه به نوع حکومت  و پیشینه فر هنگی و اجتماعی جوامع متفاوت است اما اصل آن از حداقل مشروعیت عام خور دار است .

نگاه به انتخابات و سایر جلوهای دموکراسی بسته به نوع اعتقادات افراد و یا نظام‌های حاکم متفاوت است .که در این نوشته قصد پرداختن به آنها نیست . اما معمولاً هر پدیده اجتماعی همان‌گونه که ممکن است منافعی داشته باشد با عوارضی و مشکلاتی هم همراه است که دسترسی به ارمان آن تفکر یا حرکت اجتماعی را دچار مشکل می‌کند . و نتیجه یک حرکت ممکن است  با آنچه منظور و مقصود مجریان و مردم و مشارکت جویان باشد متفاوت از کار درآید .

مسلماً تفاوت‌هایی در میان حکومت‌های دموکراتیک وجود دارد اما در اصول باهم فرقی ندارند. وجه مشخصه حکومت‌های دموکراتیک به رسمیت شناختن و احترام به آزادی‌های فردی و حقوق مساوی همه‌ی شهروندان است دموکراسی از آزادی‌های انسان دفاع می‌کند در دموکراسی قدرت مشروط است هیچ قدرت مافوق قانون وجود ندارد .دموکراسی بر پایه‌ی رأی اکثریت و احترام به حقوق اقلیت است . تمامی دموکراسی‌ها با احترام و توجه به خواست اکثریت مدافع سرسخت حقوق اقلیت هم هستند دمکراسی‌ها دولت را قانون‌مدار می‌کند و تمامی شهروندان با هر مذهب و رنگ پوست و هر قومی از حمایت برابر قانون برخوردار می‌باشند .

 

معمولاً مطالعه سیر تاریخی بسیاری از تحولات اجتماعی نشان‌دهنده این ست که بشر در طی زمان و بخصوص در تصمیم‌گیری برای سرنوشت اجتماعی دچار فریب شده و نتیجه همیشه وفق مراد اکثریت نبوده . ولی مجددا و در تصمیم گیری های بعدی بازهمان نحوه عملکرد و همان تفکر فریب آمیز در قالبی دیگر رخ می‌نماید . و باز روز ازنو و.....

دموکراسی و جلوه‌های آن را می‌توان از نتایج عصر روشنگری به حساب آو رد در عصر روشنگری بیشتر از قبل بشر با حقوق خود آشنا شد و در این راستا تلاش کرد تا حاکمیت قانون را بر روابط اجتماعی پایدار کند و به نوعی از حاکمیت اربابی و حکمروائی فاصله بگیرد .. سخن روسو که « بدترین قوانین بر بهترین ارباب‌ها ترجیح دارند»  نشانگر این نگاه بشر به حیات خودش است .

در زیر به طور خلاصه به بخشی ازا سیب‌های موجود  در رفتارهای  فعلی سیستم‌های انتخابات و بخصوص در حیطه‌های معمول در جامعه ایرانی پرداخته می‌شود

1) قدرت‌طلبی و انحصار :بشر بنا به خاصیت درونی خود موجودی قدرت‌طلب و انحصار جو است . خود را برترین می‌داند و نگاه خود را درست‌ترین . و در این راستا معمولاً هنگام یکه از نردبان قدرت در هر سطحی بالا رفت فراموش می‌کند این نردبان  بر دوش چه کسانی قرارگرفته . جایگاه و مقامی که به رأی مردم به دست او رده را حق مسلم خود می‌داند و فراموش می‌کند این ودیعه الهی آزمایشی  است در کنار همه آزمایشهای عمر .

2)احساس مسئولیت کاذب .اگر چه حس مسئولیت در خلقت بشر و برای تعالی او قرارگرفته و بار امانت انسان بودن ودیعه‌ای الهی است ولی امروزه بسیاری از افراد فارغ از نوع توانائی و تخصص و یا نیاز جامعه پا به عرصه‌ای می‌گذارند . که برای بردن این رقابت نیز مجبورند ده‌ها قانون الهی و منش اخلاقی را زیر پا گذارند . این موضوع باعث بو جود امدن بد اخلاقی‌های اجتماعی شده و بی‌سبب  جامعه را در التهابی فرومی‌برد که سال‌ها نتیجه نامطلوب این حرکات را در بعضی از موارد همه ما تجربه کرده‌ایم .

3)ایجاد اختلافات شدید قومیتی با اتکا به ابزارهای ناصواب

معمولاً استفاده از ابزارهائی مانند پول و قدرت و تبلیغات به هر قیمتی بسیاری از ارکان ارتباطی صحیح مردم بخصوص در انتخابات شوراها مورد صدمه قرار می‌گیرد؛ و نتیجه نگرش صرفاً قومیتی و یا مذهبی در بسیاری از انتخابات شوراها و یا نمایندگان مجلس نتیجه مطلوبی نداشته و معمولا جامعه از این طریق دچار صدماتی شده است .

...............

این روزها نیز حضور فعال در انتخابات را کمک به تقویت نظام مردم‌سالار و تحقق آرمان‌ها و مطالبات مردم هر منطقه تلقی می‌شود. انتخابات شوراها نیز حق قانونی برای مشارکت مردم در سرنوشتشان است. امید است این نوع نگاه نیز در مناطقی که از مرکز دورند. به نوعی تمرین بهتر دموکراسی باشد برای آینده ای بهتر...

/ 1 نظر / 9 بازدید
احمد

برای كشتی های بی حركت موجها تصمیم میگیرند