وب نوشته ها ...

نام من عشق است
نویسنده : علی رضا صدریخواه - ساعت ۱٠:٤٥ ‎ب.ظ روز شنبه ٦ آبان ۱۳٩۱
 

حسین منزوی از غزل سرایان نامی روزگار ماست .شعر منزوی شفافیت و جلای خاصی دارد که علاوه بر اینکه رنگ و بوی دنیای جدید را به همراه دارد وفادار  قالب و محتوای قدیم نیز هست .منزوی شعر نو و سپید نیز سروده است . اما زیبائی غزلهای منزوی او را از بسیاری از غزلسرایان معاصر متمایز کرده است . شوخ و شنگی و زیبائی شعر سعدی و رندی و نگاه تیز بین حافظ در شعر منزوی دیده می شود .بررسی شعر منزوی در این مجال و با توان اندک ممکن نیست.

هدف یادی از این غزلسرای معاصر بود .

از منزوی چند کتاب به چاپ رسیده است که بخشی از انها عبارتند از :

حنجره زخمی تغزل ، از کهربا و کافور ، با عشق در حوالی فاجعه 

در ادامه نیز یکی از شعر های زیبای استاد حسین منزوی (نام من عشق است )

 

نام من عشق است آیا می‌‏شناسیدم؟
زخمی‌ام -زخمی سراپا- می‌‏شناسیدم؟

با شما طی‌‏کرده‌‏ام راه درازی را
خسته هستم -خسته- آیا می‌‏شناسیدم؟

راه ششصدساله‌‏ای از دفتر حافظ
تا غزل‌‏های شما، ها، می‌‏شناسیدم؟

این زمانم گرچه ابر تیره پوشیده‌است
من همان خورشیدم اما، می‌‏شناسیدم

پای رهوارش شکسته سنگلاخ دهر
اینک این افتاده از پا، می‌‏شناسیدم؟

می‌‏شناسد چشم‌‏هایم چهره‌‏هاتان را
همچنانی که شماها می‌‏شناسیدم

اینچنین بیگانه از من رو مگردانید
در مبندیدم به حاشا، می‌‏شناسیدم!

من همان دریایتان ای رهروان عشق
رودهای رو به دریا! می‌شناسیدم

اصل من بودم، بهانه بود و فرعی بود
عشق قیس و حسن لیلا می‌‏شناسیدم؟

در کف فرهاد تیشه من نهادم، من!
من بریدم بیستون را می‌شناسیدم

مسخ کرده چهره‌‏ام را گرچه این ایام
با همین دیوار حتی می‌‏شناسیدم

من همانم مهربان سال‌‏های دور
رفته‌‏ام از یادتان؟ یا می‌‏شناسیدم؟

 حسین منزوی