وب نوشته ها ...

خاطره
نویسنده : علی رضا صدریخواه - ساعت ۱۱:٠۸ ‎ب.ظ روز جمعه ٧ آذر ۱۳٩۳
 

تو پیر شدی و من

و عشق جوان می ماند

تا در مسیر کوچه خاطره ها

هر روز عطر سالهای جوانی را بجوئیم 


 
 
نیامدی
نویسنده : علی رضا صدریخواه - ساعت ۱٢:٠۱ ‎ب.ظ روز جمعه ٢٧ اردیبهشت ۱۳٩٢
 

دوباره سبز شد بهار شد نیامدی

تمام دشت لاله زار شد نیامدی

تمام سبزه ها  زخاک سر زدند وباز

درخت ها شکوفه  بار شد نیامدی

مسافران ِقاصدک  زراه دورآمدند

درخت خانه پر ز سار شد نیامدی

عزیز من تمام‌روزها بی‌ثمر گذشت

تمام لحظه‌ها پر از قرار شد نیامدی

چقدر چشم‌ها در انتظار دیدنت

چو عمر رفته تیره تار شد نیامدی

سوارهای دشت انتظار آمدند

و دشت خالی از غبار شد نیامدی ...

27-2-92


 
 
کوه
نویسنده : علی رضا صدریخواه - ساعت ٩:۳٢ ‎ب.ظ روز یکشنبه ۸ اردیبهشت ۱۳٩٢
 

همیشه سخت سر بلند و پر صلابت و شکوه باش

همیشه سبز و پر طراوت  حیات

که چشمه های جاری وزلال  بی دریغ  و پر نشاط

زدامنت روان شوند

و کبک‌ها ترانه‌خوان  زقله ها و سنگ‌ها ...

 

همیشه  سرپناه آهوان و ببرهای پر غرور

همیشه محکم و سترگ همچو کوه باش 


 
 
انتظار
نویسنده : علی رضا صدریخواه - ساعت ٥:۱٩ ‎ب.ظ روز چهارشنبه ٢٠ اردیبهشت ۱۳٩۱
 

اینگونه که مست می کوبد به ساحل

و صدای گریه اش تا دور دست

بیاد تو می افتم و بی قراری  ها

چیزی کم دارد دریا

یا من

که سر میکو بم به گریه 

...تقصیر دریا نیست

تقصیر من نیست

شاید تو دیر کرده ای

تا من

تا دریا

که گریه زودتر رسیده است .

 


 
 
فضای قصه
نویسنده : علی رضا صدریخواه - ساعت ۱٢:۳٩ ‎ق.ظ روز پنجشنبه ٦ اسفند ۱۳۸۸
 

 

کمی تا قسمتی ابری است بی تو

شبیه فکر ویرانی است بی تو

تمام شخصیتها چتر در دست

فضای قصه بارانی است بی تو

............................

چشم دل من به راهتان می ماند

بر غمزه گاه گاهتان می ماند

تا با  هوس شکار بیرون ایید

در تیررس نگاهتان می ماند

........................ 

 


 
 
کمی تا قسمتی ...
نویسنده : علی رضا صدریخواه - ساعت ۱۱:٥۸ ‎ب.ظ روز دوشنبه ٢٦ بهمن ۱۳۸۸
 

...کمی تا قسمتی ابری است 

 

...صدای گریه می آید

کسی آرام و بی فریاد

تمام لحظه های بی تو بودن را

کنار قصه های بی سرانجام زمانی دور

درون خستگی های شبی رنجور

...........می بارد

 


 
 
دل خوش
نویسنده : علی رضا صدریخواه - ساعت ۱:۳٢ ‎ق.ظ روز چهارشنبه ۱٤ بهمن ۱۳۸۸
 

دل خوش

 

جا مانده است 
 چیزی جایی
که هیچ گاه دیگر 
هیچ چیز 
جایش را پر نخواهد کرد 
نه موهای سیاه و
نه دندانهای سفید

 

(حسین پناهی)


 
 
قیچی شد
نویسنده : علی رضا صدریخواه - ساعت ۱٠:٥٢ ‎ب.ظ روز دوشنبه ۱٢ بهمن ۱۳۸۸
 

یک شعر قدیمی از خودم برای یاداوری 

.......................

دل من پرنده بود بال و پرش قیچی شد 

سروسربلندی بود اما سرش قیچی شد

یه روزی مثل شما دیوونگی بود تو سرش

عاقلا آمدن و شوروشرش قیچی شد

دادمی زد آواز می خوند از عاشقی دیوونگی

همگی کر بودن آواز ترش قیچی شد

یه عالم آدم خوب دور و برش بودن ولی

نمی دونم که چی شد دور و برش قیچی شد

شب تا صبح تو گذر کهکشونا قدم می زد

راهو گم کرد –نمی دونم گذرش قیچی شد؟

دیگه مثل قدیما شعرای خوب خوب نمی گفت

گمونم چشمه احساس ترش قیچی شد

دیگه دستی نداره تا تو سرش سپر کنه

می زنن توی سرش چون سپرش قیچی شد

شعراشو می برد که چاپ کنه توی مجله ای

چاپ نشد چونکه تموم اثرش قیچی شد

مثل حافظ –آنی بود و با اونا بر نمی خورد

متهم شد به کسی که دگر ش قیچی شد

خبر مردنشم هیچکی به هیچکی نمی گفت

شایدم مثل همیشه خبرش قیچی شد.


 
 
بت تراش
نویسنده : علی رضا صدریخواه - ساعت ۱:٤٩ ‎ق.ظ روز جمعه ٩ بهمن ۱۳۸۸
 

 

سلام 

چندی پیش دوستی که خاطرش همیشه برای من مبارک است در تماسی تلفنی سراغ شعر پیکر تراش یا بت تراش نادر پور رو ازم گرفت .خاطر خوش مودت و دوستی این یار دیرین بهانه ای شد تا شعر زیبای نادر پور زینت ادامه این یادداشت باشد . 

 

بت تراش

 
     
  نادر نادرپور  
     
 
پیکر تراش پیرم و با تیشه خیال
یک شب تو را ز مرمر شعر آفریده ام 

تا در نگین چشم تو نقش هوس نهم
ناز هزار چشم سیه را خریده ام


بر قامتت که وسوسه شستشو در اوست
پاشیده ام شراب کف آلود ماه را 

تا از گزند چشم بدت ایمنی دهم
دزدیده ام ز چشم حسودان، نگاه را 


تا پیچ و تاب قد تو را دلنشین کنم
دست از سر نیاز به هر سو گشوده ام 

از هر زنی، تراش تنی وام کرده ام 
از هر قدی، کرشمه رقصی ربوده ام 


اما تو چون بتی که به بت ساز ننگرد 
در پیش پای خویش به خاکم فکنده ای

مست از می غروری و دور از غم منی
گویی دل از کسی که تو را ساخت، کنده ای 


هشدار زانکه در پس این پرده نیاز 
آن بت تراش بلهوس چشم بسته ام 

یک شب که خشم عشق تو دیوانه ام کند 
بینند سایه ها که ترا هم شکسته ام ! 


 


 
 
ماه و...
نویسنده : علی رضا صدریخواه - ساعت ۱٢:۱۳ ‎ق.ظ روز پنجشنبه ۱٧ دی ۱۳۸۸
 

به ترانه ها برگرد 

به خواهشهای لطیف

که ماه را بهانه می کنند 

تا براشوبند 

به ترانه های بلند 

به آسمانی که با تو بهانه می گیرد 

و ماهی که منتظر است 

چهارشنبه ها

کامل شود 

تا با تو برقصد 

جنگل نه جای من است نه جای تو 

کوهها نزدیک تر به ماهند 

 

 

 


 
 
یا حسین
نویسنده : علی رضا صدریخواه - ساعت ۱:٠٠ ‎ب.ظ روز یکشنبه ٦ دی ۱۳۸۸
 

فرات از لحظه هایش یاس می ریخت 

درونش مشکی از احساس می ریخت 

کنار خیمه های بی علمدار 

زچشمان حسین عباس می ریخت 

 

(تقدیم به شهامتی که تا ابد معطر به عطر  شهادت شد)

 

ای شمیم عطر رحمان و رحیم                           جلوه گاه حی دادار کریم 

ای تماشا خانه پروردگار                                    نقطه چین لحظه هایت روزگار

لاله از یاد تو خونین می شود                             نافه بوی تو در چین می شود

بوی نامت آهوی عطر ختن                                آبروی بوستان -روح چمن

نور از نام تو پر پر می زند                                  از گریبانت خدا سر می زند

ای سر افتاده در درگاه یار                                  یادگار آب و مهر و ذوالفقار

مردی و شور و شرف در خون توست                  عزت و ازادگی قانون توست

گر تو افتادی شرف بر خواسته                          خصم می لافد که از تو کاسته

می شودآیا مگر خورشید را                            عشق را آزادگی امید را

با هجوم شب پره تاریک کرد                            یا به دنیای عدم نزدیک کرد

با کلامت جام جا ن سر شار شد                    مردی و مردانگی بیدار شد

از نگاهت عاشقی پر می شود                     خصم دیروزین تو حر می شود

حر ..مگر میراث چشمان تو نیست                ذره ای از شور ایمان تو نیست ؟

ور نه دشمن دوست می گردد مگر                  پیشمرگت می شود با جان و سر

می چکد از لابلای سالها                             از میان های  و هوی و قالها

هر محرم قطره های خون تو                         در کنار لیلی و مجنون تو

می شکوفد هر محرم لاله زار                  حرمت نام تو را در بهار

...  



 



 
 
 
نویسنده : علی رضا صدریخواه - ساعت ٩:۳۳ ‎ب.ظ روز شنبه ٢۱ آذر ۱۳۸۸
 

اینم یک شعر زیبا از دوست عزیزم ایوب رستمی 

 

برای کسی که از خودکشی جان بدر برد............ 

 

هوای شرجی شهرت اگر چه روشن نیست

نمیر دخترکولی که وقت مردن نیست


 
 
پرواز
نویسنده : علی رضا صدریخواه - ساعت ۱:٥۸ ‎ق.ظ روز پنجشنبه ۱٩ آذر ۱۳۸۸
 

 

پرواز

 

با بال من پرواز کن تا بینهایت

پرواز کن از بام پر تکرار عادت

 

 

 


 
 
بس است
نویسنده : علی رضا صدریخواه - ساعت ۱:٥٦ ‎ق.ظ روز پنجشنبه ۱٩ آذر ۱۳۸۸
 

 

یاران غزلی ز زلف دلدا ر بس است

از چون و چرای بو سه یار بس است

 

صد قصه ز ناز نازنینان گفتن

از غمزه آن نرگس بیمار بس است

 

 


 
 
شب
نویسنده : علی رضا صدریخواه - ساعت ۱:٤٦ ‎ق.ظ روز پنجشنبه ۱٩ آذر ۱۳۸۸
 

 

شب زخم میزند به پیکر مجروح آسمان

 

با بیکران ستاره و با خیل کهکشان

 

بقیه در ادامه مطلب ...

 


 
 
ریسمان نور
نویسنده : علی رضا صدریخواه - ساعت ۱٢:٥٥ ‎ق.ظ روز شنبه ٦ بهمن ۱۳۸٦
 

سلام

نمی دونم این وبلاگ رو برای چی راه انداختم

داشتم دنبال  وبلاگ قدیمی خودم می گشتم که یک دفعه به اینجا رسیدم

نمی دونم چرا ولی شاید یک خاطره قدیمی هنوز منو به پیش می بره .

اول اسم وبلاگم رو از روی این شعر انتخاب کرده بودم (ریسمان نور)

ولی بعدا تغییرش دادم به اسم فعلی 

شعری از اقای بهادر باقری 

 

شعر اینه :

دربستر خون دل نخفتی خفتی؟

یک یارب بی ریا نگفتی گفتی ؟

دل عاشق ریسمان نور است ولی؟

این گوهر ناب را نسفتی سفتی؟

 

به امید دیداری دوباره